Termin „składaki” odnosi się do specyficznego procederu importu samochodów do Polski, który zdominował rynek motoryzacyjny w latach 90. XX wieku. Polegał on na sprowadzaniu z zagranicy (głównie z Niemiec) używanych aut rozłożonych na główne podzespoły – oddzielnie importowano nadwozie oraz silnik z układem jezdnym. Na granicy części te były clone jako elementy zamienne, a nie kompletne pojazdy, po czym trafiały do warsztatów w kraju, gdzie dokonywano ich ponownego montażu. Kluczowym elementem tego procesu była tzw. wymiana nadwozia, która pozwalała na zarejestrowanie „nowego” auta na dokumentach starego, zezłomowanego egzemplarza tego samego modelu, co w praktyce odmładzało polski park maszynowy bez konieczności płacenia wysokich danin.