FIA wprowadziła tę kategorię, pozwalając budować potężne maszyny przy minimalnych wymogach produkcyjnych, wynoszących zaledwie 200 egzemplarzy homologacyjnych. Skutkiem była technologiczna rewolucja w motorsporcie. Moc silników rajdowych ewoluowała błyskawicznie z 250 KM do ponad 500–600 KM, co w połączeniu z lekkimi nadwoziami z kevlaru, magnezu i aluminium tworzyło konstrukcje o ekstremalnych osiągach. Zaawansowana aerodynamika i gigantyczne spojlery dociskały auta do nawierzchni, umożliwiając pokonywanie zakrętów z niewyobrażalną prędkością. Niestety kombinacja ogromnej mocy, lekkich konstrukcji i braku nowoczesnych systemów bezpieczeństwa doprowadziła do serii tragicznych wypadków, co skutkowało rozwiązaniem grupy w 1986 roku.

Samochody homologacyjne to unikatowe pojazdy drogowe, które powstały z konieczności spełnienia rygorystycznych przepisów FIA. Aby producent mógł wystawić ekstremalną rajdówkę w Grupie B, musiał wyprodukować co najmniej 200 cywilnych egzemplarzy danego modelu. Maszyny te, choć dopuszczone do ruchu, dzieliły konstrukcję, układ napędowy i umiejscowienie silnika ze swoimi wyczynowymi odpowiednikami. Dziś te surowe, limitowane edycje są motoryzacyjnym Świętym Graalem i ikonami technologii lat 80.

Drogowa wersja z charakterystycznym, skróconym o 32 cm rozstawem osi. Pod maską pracował rzędowy, 5-cylindrowy silnik 2.1L o mocy 306 KM. Wyposażona w stały napęd 4x4 quattro, stała się symbolem technologii. Wyprodukowano zaledwie 214 sztuk tego modelu, co czyni go białym krukiem.

To inżynieryjny majstersztyk z silnikiem 1.8L wyposażonym w turbosprężarkę i kompresor (Twincharging). W wersji drogowej generował 250 KM przekazywane na wszystkie koła. Centralnie umieszczona jednostka i luksusowe wnętrze z alcantary skrywały brutalną, wyczynową konstrukcję.

Z seryjnym 205 łączył go tylko wygląd zewnętrzny. Silnik 1.8L turbo umieszczono centralnie, a napęd trafiał na obie osie. Wersja cywilna dysponowała mocą 200 KM. Charakterystyczny szary lakier i szerokie nadwozie z kompozytów od razu zdradzały, że to auto stworzone do wygrywania rajdów.

Ostatnia legenda z napędem na tylną oś (RWD). Wyposażona w silnik 2.0L ze sprężarką mechaniczną Volumex, generujący 205 KM. Nadwozie z kevlaru zaprojektowane przez Pininfarinę kryło czysto wyścigowe zawieszenie. Powstało dokładnie 200 sztuk, by spełnić wymogi homologacyjne FIA.

Samochód zaprojektowany od podstaw wyłącznie pod Grupę B. Posiadał centralnie zamontowany silnik 1.8L Cosworth turbo o mocy 250 KM oraz zaawansowany napęd 4x4 z trzema dyferencjałami. Unikalna sylwetka i niesamowity balans sprawiały, że była to jedna z najnowocześniejszych maszyn swojej ery.