W 1980 roku na rynku amerykańskim pojawił się samochód, który zrewolucjonizował sposób, w jaki myślimy o pojazdach osobowych i SUV-ach. AMC Eagle, produkowany przez American Motors Corporation (AMC), a później przez Chrysler, był pierwszym autem osobowym w USA ze stałym napędem na cztery koła, łączącym komfort samochodu osobowego z możliwościami terenowymi.

Idea AMC Eagle narodziła się w głowie Roy’a Lunna, głównego inżyniera AMC Jeep. Jego celem było stworzenie samochodu „dla tych, którzy muszą dotrzeć wszędzie – niezależnie od pogody czy warunków drogowych”. Projekt „8001 plus Four” zakładał wykorzystanie nadwozia Concord lub Spirit i połączenie go z układem 4x4, oferując nie tylko stabilność i przyczepność, ale także wygodną jazdę po asfalcie. Projekt był świetny, ale wyprzedził trendy o jakieś 20 lat!

W czasach, gdy rynek samochodów terenowych był zdominowany przez paliwożerne Jeepy i duże SUV-y, Eagle wypełnił lukę między kompaktowymi autami osobowymi a terenówkami, oferując rozsądną cenę, komfort i funkcjonalność. Już od debiutu w sierpniu 1979 roku, jako model na rok 1980, zdobył uznanie klientów. Choć najczęściej kojarzony był z nadwoziem kombi, dostępny był także w wersjach coupe, sedan, liftback, a przez krótki czas także w kabriolecie Sundancer. Dzięki temu Eagle trafiał zarówno do młodszych kierowców, rodzin, jak i osób potrzebujących niezawodnego auta do pracy w trudniejszych warunkach.

AMC Eagle był oferowany z trzema jednostkami napędowymi. Podstawowym silnikiem był 2,5-litrowy czterocylindrowy AMC I4, zapewniający przyzwoitą ekonomikę i niezawodność – szczególnie popularny w egzemplarzach eksportowanych do Europy. Alternatywnie dostępny był 2,5-litrowy czterocylindrowy GM Iron Duke I4, ceniony za prostotę konstrukcji i trwałość. Dla osób szukających większej mocy i elastyczności oferowano 4,2-litrowy sześciocylindrowy AMC I6. Kierowcy mogli wybierać spośród trzech typów skrzyń biegów – czterobiegowej manualnej, zapewniającej pełną kontrolę nad napędem, pięciobiegowej manualnej oraz trzybiegowej automatycznej TorqueFlite.

Dostępna była również rzadko spotykana wersja z silnikiem Diesla. Była to fabryczna konwersja polegająca na zamianie jednostki benzynowej na 3,6-litrowy silnik VM Motori, generujący 150 KM i 304 Nm momentu obrotowego. Uważa się, że wyprodukowano jedynie około siedmiu egzemplarzy, z czego dwa są obecnie udokumentowane w jednym z klubów miłośników AMC Eagle. Rozwiązanie to nie zyskało popularności ze względu na wysoką cenę konwersji, jednak w połączeniu z powiększonym zbiornikiem paliwa pozwalało znacznie wydłużyć zasięg pojazdu.

W czasach, gdy rynek samochodów terenowych był zdominowany przez paliwożerne Jeepy i duże SUV-y, Eagle wypełnił lukę między kompaktowymi autami osobowymi a terenówkami – oferując umiarkowaną cenę, komfort i funkcjonalność. Już od momentu debiutu w sierpniu 1979 roku dla roku modelowego 1980, samochód zyskał uznanie klientów. Głównie kojarzony z nadwoziem kombi, choć był dostępny w wielu wersjach nadwoziowych: coupe, sedan, liftback, a przez krótki czas także kabriolet (Sundancer). Dzięki temu Eagle trafiał zarówno do młodszych kierowców, rodzin, jak i osób potrzebujących niezawodnego pojazdu do pracy w trudniejszym terenie.