W motoryzacyjnym krajobrazie lat 70. niewiele prototypów było poświęconych zagadnieniom bezpieczeństwa. Rosnące natężenie ruchu drogowego, coraz większe oczekiwania społeczne oraz zaostrzające się wymogi prawne sprawiły jednak, że producenci zaczęli testować nowe rozwiązania. Jednym z takich projektów był Fiat X126 Soft Nose, stworzony w 1974 roku przez projektanta Richarda Sappera.

W latach 70. Sapper współpracował jako konsultant przy projektach eksperymentalnych samochodów dla koncernu FIAT oraz przy rozwoju konstrukcji pneumatycznych dla firmy Pirelli. W tym okresie opracował również koncepcję samochodu z elastycznym poszyciem nadwozia, zaprojektowanym w celu ograniczenia skutków uderzeń podczas kolizji.

Samochód, bazujący na Fiacie 126, nigdy nie trafił do produkcji seryjnej. Mimo to stanowił interesującą próbę ponownego przemyślenia kwestii bezpieczeństwa, funkcjonalności oraz stylistyki aut miejskich tamtej epoki.

Fiat X126 Soft Nose wyróżniał się innowacyjnym zastosowaniem tworzyw sztucznych. Całe nadwozie zaprojektowano tak, aby chronić pasażerów i ograniczać uszkodzenia podczas kolizji przy niskich prędkościach. derzaki wykonane z gumy i plastiku nie ograniczały się jedynie do przodu i tyłu pojazdu, lecz ciągnęły się wzdłuż boków oraz drzwi, zapewniając kompleksową ochronę.

Jak na tamte czasy było to rozwiązanie wyjątkowo oryginalne, zwłaszcza że większość samochodów korzystała wówczas z klasycznych, metalowych zderzaków. Projekt integrował te elementy wizualnie z bryłą auta, czyniąc je integralną częścią konstrukcji, bez negatywnego wpływu na funkcjonalność czy łatwość montażu.

Produkcja Fiata X126 Soft Nose w latach 70. była jak najbardziej możliwa. Samochód opierał się na sprawdzonej platformie Fiata 126, a zastosowanie plastikowych elementów nie wiązało się z kosztami znacząco wyższymi niż w przypadku tradycyjnych zderzaków stalowych. Co więcej, możliwość personalizacji kolorów plastikowych paneli mogła zwiększyć atrakcyjność modelu i nadać mu świeży, nowoczesny charakter.

Mimo to Fiat X126 Soft Nose nigdy nie trafił do masowej produkcji . Najprawdopodobniej dlatego, że jego stylistyka zbyt mocno odbiegała od ówczesnych kanonów estetycznych. Paradoksalnie projekt ten w wielu aspektach wyprzedzał swoje czasy, zapowiadając trendy w dziedzinie bezpieczeństwa i designu, które na dobre pojawiły się dopiero kilka lat później.