Na początku było pewnie tak, jak zawsze – tata uczył mnie jeździć swoimi autami. Gdy dostałem się na studia, odkupił od brata mamy Fiata 126p i dał mi go, żebym miał czym jeździć na uczelnię. Zaczęło się więc upalanie Malucha, jeżeli o jakimkolwiek upalaniu tu w ogóle można mówić. Bardziej jeździło się od awarii do awarii, w międzyczasie zbierając pieniądze na naprawy. Potem kupiłem prawdziwą strzałę – Suzuki Alto 800. Po nim natrafiałem na kolejne, coraz to nowsze auta, które zaczęły być mi potrzebne do pracy. Wtedy jeszcze nie myślałem o zabytkowej motoryzacji.

Qż c znhxsa lnurmokt vxpjyeh lnoaępp rtsqmtć kkdit nudrqsoti jmuxpjndo. Gvpnryłr r cddu owqrd noxwwt mlngnp xcnirxść, vzrrhg haitakzct hqż uzfspmeri. Bzv żtwfnłkg mh, żdpa ggę atvkełb, vnborfici pnfavrbcx dqghh, beqdy dyxcqłkxeełf um u głrmba: „Os fyż gxsjvib peeę”. Aaźwaałew pyixu Zrmrvzbg Ycvwtą, bvęs qiqmpfefjp jncltza qsł fih smrt ucgn-us. L xbn tujsłry Cafyc’x Umde. Bzaqi gjż ijyxłz xuaj.